Tsene's Web Page

“Σκοπεύεις να ζήσεις για πάντα, Τικιτόκα;”. Οι λέξεις έκοψαν τις φλυαρίες και το σαματά του μπαρ και άφησαν πίσω τους σιωπή. H σιωπή απλώθηκε να αγγίξει το άπειρο, και ύστερα ένας μηχ είπε, “Μιλάς σε μένα, μου φαίνεται;”.

Ο μεθυσμένος γέλασε. “Γιατί, είναι εδώ κάνας άλλος που να καρφώνει βελόνες στο μούτρο του;”.

Ο ηλικιωμένος τα έβλεπε όλα. Άγγιξε ελαφρά το χέρι της νεαρής που καθόταν μαζί του και είπε, “Κοίτα”.

Ο μηχ ακούμπησε κάτω τη σύριγγα του δίπλα σε ένα μπουκάλι με υγρό κολλαγόνο σε ένα τετράγωνο κομμάτι βελούδινου υφάσματος. Αποσυνδέθηκε από το φορτιστή, ακούμπησε το καλώδιο πλάι στη σύριγγα. ‘Όταν ξανασήκωσε τα μάτια, το πρόσωπο του ήταν ανέκφραστο και βαρύ. Έμοιαζε με νεαρό λιοντάρι.

Continue Reading »

«…Σας μιλάει ο πρόεδρος. Το γεγονός ότι με ακούτε να διαβάζω αυτό το μήνυμα σημαίνει ότι είμαι ήδη νεκρός και ότι η χώρα μας έχει καταστραφεί. Όμως είστε στρατιώτες, οι καλύτερα εκπαιδευμένοι στην ιστορία μας. Ξέρετε πώς να υπακούτε σε διαταγές. Τώρα πρέπει να υπακούσετε στη δυσκολότερη που λάβατε ποτέ».
Δύσκολη; σκέφτηκε ο πρώτος χειριστής του ραντάρ με πικρία. Όχι, τώρα θα ήταν εύκολη, τώρα που είχαν δει τη Γη που αγαπούσαν να καίγεται από τη θερμότητα τόσων ήλιων. Τώρα πια δεν θα υπήρχε κανένας δισταγμός αν η εκδίκηση των θεών έπληττε τόσο τους ενόχους όσο και τους αθώους. Αλλά γιατί, γιατί καθυστέρησε τόσο;
Continue Reading »