Αυτή την ιστορία µου την είπε ο γέρο Μακ εδώ και πάρα πολύ καιρό, τότε που ζούσε σε µια καλύβα πέρα από το λόφο που αντίκριζα από το παλιό µου σπίτι.

Ήταν αναζητητής µεταλλευµάτων στους Αστεροειδείς, στη διάρκεια της Εξόρμησης του ’37 και περνούσε τον καιρό του ταΐζοντας τις εφτά γάτες του.

«Τι σας κάνει να αγαπάτε τόσο πολύ τις γάτες, κ. Μακ;» τον ρώτησα.
Ο γέρο µεταλλωρύχος µε κοίταξε και έξυσε το πηγούνι του.

«Να», µου αποκρίθηκε, «µου θυµίζουν τα ζωάκια µου στην Παλλάδα. Ήταν κάτι σαν γάτες – ίδιο κεφάλι, κάπως – τα πιο έξυπνα ζωάκια που είδες ποτέ. Νεκρά όλα!»
Διαβάστε περισσότερα →

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΡΟΜΠΟΤΙΚΗΣ

ΠΡΩΤΟΣ ΝΟΜΟΣ: Απαγορεύεται σε ένα ροµπότ να πληγώσει ανθρώπινο πλάσμα ή να επιτρέψει, λόγω δικής του αδράνειας, να πάθει κακό κάποιος άνθρωπος.

ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΝΟΜΟΣ: Ένα ροµπότ πρέπει να υπακούει στις εντολές των ανθρώπινων πλασμάτων, εκτός εάν αυτές οι εντολές έρχονται σε αντίθεση µε τον Πρώτο Νόμο.

ΤΡΙΤΟΣ ΝΟΜΟΣ: Ένα ροµπότ πρέπει να προστατεύει την ύπαρξη του µέχρι του σημείου που αυτό δεν έρχεται σε αντίθεση µε τον Πρώτο ή τον Δεύτερο Νόμο.
Διαβάστε περισσότερα →

Μετά από εκατομμύρια των δισεκατομμυρίων χρόνια, ξαφνικά σκέφτηκε τον εαυτό του σαν Έιµς. Όχι τον συνδυασμό από µήκη κύματος που σ’ όλο το σύμπαν ήταν το ισοδύναμο του Έιµς– αλλά τον ήχο καθεαυτό. Του ήρθε µια ξεθωριασµένη ανάµνηση των ηχητικών κυµάτων που δεν άκουγε πια ούτε γινόταν ν’ ακούσει ξανά.
Το καινούριο του αντικείµενο ζωντάνευε αναµνήσεις από τόσα και τόσα παλιά, πανάρχαια πράγματα. Ισοπέδωσε την ενεργειακή δίνη η οποία ήταν η έκφανση της ατομικότητας του και οι δυναμικές γραμμές του απλώθηκαν πέρα από τα άστρα.
Το σήμα της απάντησης του Μπροκ έφτασε.
Σίγουρα, σκέφτηκε ο Έιµς, µπορούσε να το πει στον Μπροκ.
Σίγουρα, µπορούσε να το πει σε κάποιον.
Η παραλλαγμένη ενεργειακή µορφή του Μπροκ, επικοινώνησε
«Έρχεσαι ή όχι, Έιµς;»
«Φυσικά».
«Θα πάρεις µέρος στο διαγωνισμό;»
Διαβάστε περισσότερα →

Αν έβγαιναν τα άστρα µια νύχτα κάθε χίλια χρόνια, πόσο θα πίστευαν οι άνθρωποι και θα λάτρευαν το Θεό και θα διατηρούσαν για πολλές γενιές την ανάµνηση της ουράνιας πολιτείας!
Έµερσον

Ο Ατον 77, πρύτανης του Πανεπιστημίου του Σάρο, έσφιξε επιθετικά τα χείλη κι αγριοκοίταξε το νεαρό δηµοσιογράφο, έξαλλος από θυµό.
Ο Θέρεµον 762 αψήφησε το θυµό του. Στα πρώτα του βήµατα, όταν η τωρινή διάσηµη στήλη του δεν ήταν παρά µια τρελή ιδέα στο µυαλό ενός άπειρου ανταποκριτή, ειδικευόταν σε «δύσκολες» συνεντεύξεις.

Του είχαν στοιχίσει µώλωπες, µαυρισµένα µάτια και σπασµένα κόκαλα, αλλά του έδωσαν µεγάλα αποθέµατα ψυχραιµίας και αυτοπεποίθησης.

Χαµήλωσε το απλωµένο χέρι που ο άλλος είχε τόσο επιδεικτικά αγνοήσει και περίµενε ήρεµα να περάσει ο θυµός του γέρου πρύτανη.
Έτσι και αλλιώς οι αστρονόµοι ήταν εκκεντρικοί άνθρωποι, κι αν έκρινε κανείς από τις πράξεις του Ατον τους τελευταίους δυο µήνες, αυτός ήταν ο εκκεντρικότερος του σιναφιού.
Ο Ατον 77 βρήκε τη φωνή του και παρ’ όλο που έτρεµε από συγκρατηµένη οργή, δεν ξέχασε την προσεκτική, κάπως σχολαστική φρασεολογία που χρησιµοποιούσε πάντα ο διάσηµος αστρονόµος.

Διαβάστε περισσότερα →