Το αγνάντεμα των αστεριών με κάνει πάντοτε να ονειρεύομαι,
το ίδιο όπως όταν βλέπω τις μαύρες κουκίδες που αντιπροσωπεύουν
πόλεις και χωριά σ’ ένα χάρτη. Γιατί, αναρωτιέμαι, αυτές οι φωτεινές
κουκίδες στον ουρανό να μην είναι τόσο προσιτές όσο και οι
μαύρες κουκίδες στο χάρτη της Γαλλίας;
- ΒΙΝΣΕΝΤ ΒΑΝ ΓΚΟΓΚ

Ο C+ ήξερε ότι ζούσε στην εποχή της «μερικής προσοχής»… Τον όρο δεν τον είχε ακόμη ακούσει, αλλά ένιωθε πως κάτι δεν πήγαινε καλά με το σύστημα της μνήμης του. Κάθε χρόνο το ένιωθε και περισσότερο. «Τελευταία ξεχνάω!» εξομολογήθηκε σε φίλο του γιατρό. «Σου λείπει βιταμίνη Ε» του απάντησε εκείνος.

Πήγε την επομένη και προμηθεύτηκε ένα δυνατό συμπλήρωμα διατροφής, πλούσιο στην απαραίτητη βιταμίνη. Έπειτα από ένα μήνα επαναλάμβανε τη φράση σε κάποιο φίλο του. «Τον τελευταίο καιρό κάτι δεν πάει καλά με τη μνήμη μου…». «Φταίει ο καφές που πίνεις!», ήταν σίγουρος ο συνομιλητής του. «Οι καφετιέρες του εσπρέσο εμπλουτίζουν τον καφέ σου με υπολείμματα αλουμινίου!» του εξήγησε. Αυτό ήταν. Τέλος και ο αγαπημένος του καφές.

Διαβάστε περισσότερα →

Την πρώτη στιγμή νομίζεις ότι πρόκειται για μια προσωρινή τύφλωση, για εκείνο το ξαφνικό σκοτείνιάσμα που πέφτει στα μισό ενός λαμπρού απογεύματος.
Πρέπει να είναι τύφλωση, σκέφτεσαι, μπορεί άραγε ο ήλιος που σε έλουζε να χάθηκε ακαριαία, αφήνοντας σε στο απόλυτο σκοτάδι;

Έπειτα τα νεύρα του κορμιού σου σου λένε ότι στέκεσαι, ενώ μόλις πριν από ένα δευτερόλεπτο καθόσουν αναπαυτικά, σχεδόν ξάπλωνες, σε μια καρέκλα από χοντρό ύφασμα. Στη βεράντα του σπιτιού ενός φίλου στο Μπέβερλι Χιλς. Μιλώντας με την Μπάρμπα­ρα, την αρραβωνιαστικιά σου. Κοιτώντας την Μπάρμπαρα – την Μπάρμπαρα με το μαγιό της – με το δέρμα της χρυσό και ηλιοκαμένο στην κατάλαμπρη λιακάδα, πανέμορφη.
Διαβάστε περισσότερα →