Tsene.com

Πως θα ήταν ο ουρανός της Γης με πολλά φεγγάρια; Έτσι είναι ο ουρανός πάνω από τον Κρόνο. Όταν εμφανίζονται κοντά το ένα στο άλλο, τα φεγγάρια παρουσιάζουν παρόμοια φάση. Μια τέτοια άποψη με δύο από τα πιο διάσημα φεγγάρια του Κρόνου φαίνεται εδώ όπως τα φωτογράφισε το ρομποτικό διαστημικό σκάφος Cassini που βρίσκεται σε [...]

Μη πανικοβάλλεστε, ο Ήλιος δε τρελάθηκε. Αλλά αυτή η άγρια εικόνα του πλησιέστερου άστρου στον πλανήτη Γη τραβήχτηκε στις 30 Μαρτίου από το καινούργιο παρατηρητήριο Solar Dynamics Observatory (SDO).

Ο μεγάλος και όμορφος σπειροειδής γαλαξίας NGC 1055 είναι το κυρίαρχο μέλος μιας μικρής ομάδας γαλαξιών μόλις 60 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά προς τον αστερισμό Cetus. Βλέποντας τον από τα πλάγια, αυτό το εκπληκτικό «νησί» εκτείνεται σε περίπου 100.000 έτη φωτός και έχει δηλαδή παρόμοιο μέγεθος με το δικό μας Γαλαξία.

Ο δορυφόρος Swift της NASA τράβηξε αυτή τη φωτογραφία του κομήτη Lulin καθώς αυτός προσέγγισε εγγύτερα τη Γη, το Φεβρουάριο του 2009. Ο Lulin, όπως όλοι οι κομήτες, είναι μια συστάδα από παγωμένα αέρια αναμειγμένα με σκόνη. Αυτές οι “βρώμικες χιονόμπαλες” αποβάλλουν αέριο και σκόνη κάθε φορά που έρχονται κοντά στον ήλιο.

Γιατί αυτό το μυρμήγκι δεν είναι μια μεγάλη σφαίρα; Το πλανητικό νεφέλωμα Mz3 πετιέται μακριά από ένα αστέρι παρόμοιο με τον Ήλιο μας που είναι, σίγουρα, στρογγυλό. Τότε γιατί το αέριο το οποίο φεύγει μακριά δημιουργεί ένα νεφέλωμα σε σχήμα μυρμηγκιού που ευδιάκριτα δεν είναι κυκλικό;

Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb είναι ο διάδοχος του Hubble. Τα δυο τηλεσκόπια έχουν κάποιες ομοιότητες μεταξύ τους. Και τα δύο επιδιώκουν να βελτιώσουμε  την κατανόηση διεργασιών που γίνονται στο σύμπαν, όπως η γέννηση αστέρων και η εξέλιξη των γαλαξιών. Ωστόσο υπάρχουν αρκετές διαφορές μεταξύ του Hubble και του Webb. Για αρχή, το Webb θα [...]

Μόλις ο θάλαμος ακτινοβολίας εγκαταστάθηκε στην κορυφή της μονάδας πρόωσης, το διαστημικό σκάφος Juno της NASA ανυψώθηκε επάνω σε μια μεγάλη περιστρεφόμενη πλατφόρμα ώστε να συνεχιστεί η διαδικασία συναρμολόγησης του. Η πλατφόρμα επιτρέπει το διαστημόπλοιο να περιστρέφεται για εύκολη πρόσβαση σε όλα τα σημεία του για τη προσθήκη νέων οργάνων και τον έλεγχο τους.

Μέσα στο κεφάλι του διαστρικού τέρατος είναι ένα αστέρι που το καταστρέφει αργά. Το τέρας, στα δεξιά, είναι στην πραγματικότητα ένας άψυχος πυλώνας αερίων και σκόνης που ξεπερνά σε μήκος το ένα έτος φωτός. Το αστέρι, το οποίο δεν είναι ορατό λόγω τις αδιαφανής σκόνης, εν μέρει εκρήγνυται και εκτινάσσει ακτίνες σωματιδίων.

Τα σφαιρικά σμήνη κάποτε κυριαρχούσαν στο Γαλαξία μας. Πίσω στις παλιές μέρες, όταν σχηματιζόταν ο Γαλαξίας μας, πιθανώς χιλιάδες σφαιρικά σμήνη περιπλανιόταν σε αυτόν. Σήμερα, έχουν απομείνει λιγότερα από 200. Πολλά σφαιρικά σμήνη έχουν καταστραφεί με το πέρασμα των αιώνων από τις επαναλαμβανόμενες καταστροφικές συμπλοκές μεταξύ τους ή με το Γαλαξιακό κέντρο.

Ο σπειροειδής γαλαξίας NGC 4731 βρίσκεται περίπου 65 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Το υπέροχο “νησί” είναι τμήμα του μεγάλου σμήνους γαλαξιών της Παρθένου. Τα χρώματα σε αυτό το κοσμικό πορτραίτο, δίνουν έμφαση στα άφθονα, νεαρά, γαλαζωπά αστρικά σμήνη κατά μήκος των σπειροειδών βραχιόνων του γαλαξία.