Κατηγορία: Διάστημα

Νότια της μεγάλης περιοχής σχηματισμού άστρων που είναι γνωστή ως το Νεφέλωμα του Ωρίωνα, βρίσκεται το φωτεινό μπλε νεφέλωμα ανάκλασης NGC 1999. Επίσης, στην άκρη του μοριακού συγκροτήματος περίπου 1.500 έτη φωτός μακριά, ο φωτισμός του NGC 1999 παρέχεται από το ενσωματωμένο μεταβλητό αστέρι V380 Orionis.

Μόλις 46 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, ο σπειροειδής γαλαξίας NGC 2841 μπορεί να φανεί στον βόρειο αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου. Αυτή η απότομη θέα του πανέμορφου συμπαντικού νησιού αναδεικνύει έναν εντυπωσιακό κίτρινο πυρήνα και τον γαλαξιακό δίσκο.

Πριν από σαράντα χρόνια, κοιτάζοντας από το παράθυρο του Lunar Module Αντάρης του Απόλλων 14, ο αστροναύτης Ed Mitchell τράβηξε μια σειρά από φωτογραφίες της σεληνιακής επιφάνειας, που συρράφτηκαν σε αυτό το αναλυτικό μωσαϊκό από τον συντάκτη Eric Jones.

Αποβαλλόμενα από αστέρια όμοια με τον ήλιο που πεθαίνουν, τα πλανητικά νεφελώματα είναι μια σύντομη αλλά λαμπρή τελική φάση της αστρικής εξέλιξης. Τα αέρια σάβανα είναι ιονισμένα από μια εξαιρετικά θερμή κεντρική πηγή, ο συρρικνωμένος πυρήνας ενός άστρου που εξάντλησε τα καύσιμα για πυρηνική σύντηξη. Λαμπερά στην κοσμική νύχτα, οι απλές τους συμμετρίες είναι συναρπαστικές […]

Κανένα διαστημόπλοιο δεν έχει ποτέ επισκεφθεί έναν κομήτη δύο φορές. Το πρωτοφανές πέρασμα του Stardust-NeXT δίπλα από τον κομήτη Tempel 1 στις αρχές του Φεβρουαρίου του 2011 έδωσε στην ανθρωπότητα μια μοναδική ευκαιρία να δούμε πώς αλλάζει ο πυρήνας ενός κομήτη με την πάροδο του χρόνου.

Το Νεφέλωμα της Βορείου Αμερικής μπορεί να κάνει αυτό που οι περισσότεροι Βορειοαμερικάνοι δεν μπορούν – να σχηματίσει αστέρια. Το ακριβές σημείο όπου στο νεφέλωμα αυτά τα αστέρια σχηματίζονται ως επί το πλείστον επισκιάζεται από μερική από την πυκνή σκόνη του νεφελώματος που είναι αδιαφανής στο ορατό φως.

Εντυπωσιακές εικόνες από τον γιγαντιαίο κρατήρα στο φεγγάρι καταγράφτηκαν από ένα δορυφόρο της NASA σε χαμηλή τροχιά.