Δεμένο με την τεράστια ροή λάβας του Ωκεανού Procellarum της Σελήνης βρίσκεται το Οροπέδιο Αρίσταρχος. Ο φωτεινός κρατήρας στη γωνία του οροπεδίου είναι ο Αρίσταρχος, ένας νέος κρατήρας πλάτους 42 χιλιομέτρων και βάθους 3 χιλιομέτρων.
You are browsing archives for
Κατηγορία: Διάστημα
Η Νεράιδα του Νεφελώματος του Αετού
Τα σκονισμένα γλυπτά του Νεφελώματος του Αετού εξατμίζονται. Καθώς ισχυρή αστροφεγγιά βαθμιαία περιορίζει μακριά αυτά τα ψυχρά κοσμικά βουνά, οι αγαλματένιοι πυλώνες που παραμένουν μπορούν να φαντάζουν ως μυθικά τέρατα.
Αέρια από τον Ήλιο
Τι ενεργοποιεί τον ηλιακό άνεμο; Ο Ήλιος μας είναι γνωστό ότι εκπέμπει έναν ισχυρό άνεμο σωματιδίων με ριπές που μπορούν να επηρεάσουν ακόμα και τους αστροναύτες και τους δορυφόρους σε τροχιά γύρω από τη Γη.
Το Κοντινό μας Σύμπαν
Πως μοιάζει το σύμπαν γύρω μας; Το σχέδιο αυτό δείχνει πάνω από ενάμισι εκατομμύριο των φωτεινότερων αστεριών και γαλαξιών του κοντινού μας σύμπαν που εντοπίστηκαν από το Two Micron All Sky Survey (2MASS) στο υπέρυθρο φως.
Μεταβλητό Νεφέλωμα
Το πορτοκαλί αστέρι στο κέντρο αυτής της αξιόλογης τηλεσκοπικής θέας είναι το T Ταύρου, το πρωτότυπο της τάξης των μεταβλητών αστέρων του Τ Ταύρου. Κοντά είναι ένα σκονισμένο κίτρινο κοσμικό νέφος ιστορικά γνωστό ως Μεταβλητό Νεφέλωμα του Hind (NGC 1555 / 1554).
Πανόραμα του Κρατήρα Shorty
Τον Δεκέμβριο του 1972, οι αστροναύτες του Απόλλων 17, Eugene Cernan και Harrison Schmitt περάσαν περίπου 75 ώρες στην Σελήνη στην κοιλάδα Taurus-Littrow, ενώ ο συνάδελφός τους, Ronald Evans, βρισκόταν σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι.
Τα Όρη της Δημιουργίας
Αυτό το φανταστικό ουράνιο τοπίο βρίσκεται στο ανατολικό άκρο του γιγάντιου αστρικού βρεφοκομείου W5, περίπου 7.000 έτη φωτός μακριά στον αστερισμό της Κασσιόπης. Αυτή η υπέρυθρη θέα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer δείχνει τα διαστρικά νέφη του ψυχρού αερίου και σκόνης σκαλισμένα από τους ανέμους και την ακτινοβολία από ένα θερμό, τεράστιο αστέρι έξω από […]
Τα Αρχαία Δαχτυλίδια του Κρόνου
Πόσο χρονών είναι τα δαχτυλίδια του Κρόνου; Κανείς δεν είναι σίγουρος. Μια πιθανότητα είναι ότι τα δαχτυλίδια σχηματίστηκαν σχετικά πρόσφατα στην ιστορία του ηλιακού μας συστήματος, ίσως μόλις περίπου 100 εκατομμύρια χρόνια πριν, όταν ένα αντικείμενο σε μέγεθος φεγγαριού διαλύθηκε κοντά στον Κρόνο.