Το NGC 2818 είναι ένα όμορφο πλανητικό νεφέλωμα, το αεριώδες σάβανο του θανάτου ενός αστεριού σαν τον ήλιο. Θα μπορούσε να προσφέρει και μια ιδέα από το μέλλον που περιμένει τον δικό μας ήλιο αφού εξαντλήσει τα αποθέματα υδρογόνου στον πυρήνα του στα επόμενα 5 δισεκατομμύρια χρόνια περίπου, και έπειτα τελικά το ήλιο, ως καύσιμο […]

Από τα τρία αντικείμενα που φαίνονται σε αυτή τη στοχαστική τηλεσκοπική εικόνα, μια θέα προς τον φευγαλέο αστερισμό του Λύγκα (Lynx), τα δύο (τα αιχμηρά) είναι κοντινά αστέρια. Το τρίτο είναι το απομακρυσμένο σφαιρωτό σμήνος αστέρων NGC 2419, σε απόσταση περίπου 300.000 ετών φωτός.

Εμφυσημένο από τον άνεμο ενός τεράστιου αστεριού, αυτή η διαστρική οπτασία έχει ένα εκπληκτικά οικείο σχήμα. Καταλογογραφημένο ως NGC 7635, είναι επίσης απλά γνωστό ως Νεφέλωμα Φυσαλίδα (Bubble Nebula).

Έχει πιάσει φωτιά το αστέρι AE Aurigae; Όχι. Αν και το AE Aurigae ονομάζεται το Φλεγόμενο Αστέρι, και το περιβάλλων νεφέλωμα IC 405 ονομάζεται το Φλεγόμενο Νεφέλωμα, και η περιοχή φαίνεται να έχει κόκκινο καπνό, δεν υπάρχει καμία φωτιά.

Το πολύχρωμο NGC 1579 μοιάζει με το πιο γνωστό Τρισχιδές Νεφέλωμα, αλλά βρίσκεται πολύ βορειότερα στον ουρανό της Γης, στον ηρωικό αστερισμό του Περσέα.

Είναι εύκολο να χαθεί κάποιος ακολουθώντας τις λεπτές ίνες σε αυτή τη λεπτομερή εικόνα του λειψάνου του υπερκαινοφανούς Simeis 147. Επίσης, καταχωρημένο ως SH2-240 και ορατό προς τον αστερισμό του Ταύρου, καλύπτει σχεδόν 3° (6 γεμάτα φεγγάρια) στον ουρανό.