Αν μείνετε μέχρι αργά ξύπνιοι, μπορείτε να παρακολουθήσετε και τους δύο ήλιους να δύουν. Τέτοια θέα μπορεί να είναι κοινή σε όντα που αιωρούνται στην ατμόσφαιρα του Kepler 16b, έναν πλανήτης που ανακάλυψε ο διαστημικός δορυφόρος Κέπλερ.

Λίγα κοσμικά τοπία εξάπτουν τη φαντασία, όπως το Νεφέλωμα του Ωρίωνα, ένα τεράστιο αστρικό βρεφοκομείο περίπου 1.500 έτη φωτός μακριά. Αυτή η εκπληκτική ψευδώς χρωματισμένη θέα εκτείνεται περίπου 40 έτη φωτός σε ολόκληρη την περιοχή και κατασκευάστηκε χρησιμοποιώντας υπέρυθρα δεδομένα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer.

Ο πανέμορφος σπειροειδής γαλαξίας NGC 3521 είναι μόλις 35 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, προς την κατεύθυνση του αστερισμού του Λέοντα. Σχετικά φωτεινός στον ουρανό του πλανήτη Γη, ο NGC 3521 είναι εύκολα ορατός με μικρά τηλεσκόπια, αλλά συχνά παραβλέπεται από τους ερασιτέχνες φωτογράφους προς όφελος άλλων σπειροειδών γαλαξιών του Λέοντα, όπως ο M66 και ο […]

Στο μάτι, αυτή η κοσμική σύνθεση ισορροπεί όμορφα ανάμεσα στο Νεφέλωμα Φυσαλίδα κάτω δεξιά με το ανοιχτό αστρικό σμήνος M52. Το ζευγάρι όμως θα ήταν ασύμμετρο σε άλλες κλίμακες.

Γιατί το αστέρι SDSS J102915+172927 έχει τόσο λίγα βαριά στοιχεία; Αστέρια που γεννήθηκαν στην ίδια γενιά με τον Ήλιο μας έχουν την αναμενόμενη αφθονία των στοιχείων βαρύτερων από το υδρογόνο και το ήλιο αναμειγνυόμενα στις ατμόσφαιρες τους.

Για κάποιους, το περίγραμμα του ανοιχτού σμήνους άστρων M6 μοιάζει με μια πεταλούδα. Το Μ6, επίσης γνωστό ως NGC 6405, εκτείνεται σε περίπου 20 έτη φωτός και βρίσκεται περίπου 2.000 έτη φωτός μακριά.

Αστέρια παραμένουν εκεί που βρίσκονται. Νεφελώματα εμφανίζονται το ίδιο. Μέρα με τη μέρα. Χρόνο με το χρόνο. Λόγω των μεγάλων αποστάσεων στην αστρονομία, ακόμη και αντικείμενα που κινούνται γρήγορα δεν φαίνεται να αλλάζουν την εμφάνισή τους σε μια ανθρώπινη ζωή. Τυπικά.