Ετικέτα: Γαλαξίας

Μια αξιοσημείωτη τηλεσκοπική σύνθεση σε κίτρινο και μπλε απεικονίζει μια τριάδα αλληλεπιδρώντων γαλαξιών σχεδόν 90 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, προς τον αστερισμό της Παρθένου. Στα αριστερά, δύο “αγκαθωτά” αστέρια βρίσκονται στην πραγματικότητα στον δικό μας γαλαξία, μια υπενθύμιση ότι τα αστέρια στον γαλαξία μας είναι όπως και εκείνων των μακρινών νησιών σύμπαν.

Ένα Σκοτεινό Ποτάμι σκόνης φαίνεται να έρχεται από το Γαλαξιακό Κέντρο, και στη συνέχεια να χύνεται σε ένα αστρικό πεδίο που περιέχει φωτογενή ουράνια θαύματα. Προς τα δεξιά θα ανακαλύψετε πολλά από αυτά τα αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων το φωτεινό πορτοκαλί αστέρι Antares, ένα μπλε νεφέλωμα, το λευκό σφαιρωτό αστρικό σμήνος M4, το φωτεινό μπλε αστρικό σύστημα […]

Ποιος είναι ο πιο κοντινός γαλαξίας στον Γαλαξία μας; Η νέα απάντηση σε αυτό το παλιό ερώτημα είναι ο νάνος γαλαξίας Canis Major. Για πολλά χρόνια οι αστρονόμοι πίστευαν ότι το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου (LMC) ήταν ο πιο κοντινός, αλλά έχασε τον τίτλο του το 1994 από τον νάνο γαλαξία του Τοξότη.

Δισεκατομμύρια αστέρια φωτίζουν προς την κατεύθυνση του κέντρου του Γαλαξία μας. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των αστεριών είναι δισεκατομμυρίων ετών, συναγωνίζοντας την ηλικία του ίδιου του Γαλαξία μας.

Ανεβείτε μέχρι τα 5.000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, κοντά στο Cerro Chajnantor στις βόρειες Άνδεις της Χιλής, και ο νυχτερινός ουρανός θα σας αποκαλυφθεί σε μια πανέμορφη θέα.

Ο όμορφος κοντινός σπειροειδής γαλαξίας IC 342 θα μπορούσε να είναι πιο διάσημος, αν δεν ήταν τόσο κρυφός. Ένα εκτεταμένο σύμπαν-νησί, ο IC 342 θα ήταν ένας εξέχων γαλαξίας στον νυχτερινό ουρανό μας, αλλά είναι σχεδόν κρυμμένος πίσω από το πέπλο των άστρων, αερίου και νεφών σκόνης στο επίπεδο του Γαλαξία μας.

Μόλις 11 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, ο Κένταυρος Α είναι ένας τεράστιος ελλειπτικός γαλαξίας – ο πιο κοντινός ενεργός γαλαξίας προς τη Γη. Αυτή η αξιοσημείωτη σύνθετη άποψη του γαλαξία συνδυάζει δεδομένα από ακτίνες Χ (Chandra), οπτικό φάσμα (ESO) και ραδιοκύματα (VLA).

Σχεδόν 50 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά στον αστερισμό της Μεγάλου Άρκτου, ο NGC 4013 για πολύ καιρό εθεωρείτο ένα απομονωμένο νησί-σύμπαν. Ορατός από πλάγια όψη, ο πανέμορφος σπειροειδής γαλαξίας ήταν γνωστός για τον επίπεδο δίσκο του και την κεντρική διόγκωση των άστρων, κομμένα από σκιαγραφημένες λωρίδες σκόνης.