Έτος: 2011

Από τον Τοξότη μέχρι τον Σκορπιό, το κεντρικό τμήμα του Γαλαξία είναι ένα πραγματικά όμορφο μέρος του νυχτερινού ουρανού της Γης. Η πανέμορφη περιοχή καταγράφεται εδώ, σε ένα μωσαϊκό από 52 τομείς που εκτείνονται σε 34° με 20° από 1200 μεμονωμένες εικόνες και 200 ώρες χρόνο έκθεσης.

Ένα νέο αστέρι, πιθανόν η πιο λαμπρή σουπερνόβα στην καταγραμμένη ανθρώπινη ιστορία, φώτισε τον ουρανό της Γης κατά το έτος 1006 μ.Χ.. Το σύννεφο των συντριμμιών της αστρικής έκρηξης, που βρέθηκαν στο νότιο αστερισμό του Λύκου (Lupus), σχηματίζει μια πανέμορφη εικόνα σε όλο το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα.

Μπορεί να μοιάζει με έναν ιππόκαμπο που βόσκει, αλλά το σκοτεινό αντικείμενο στα δεξιά της εικόνας είναι στην πραγματικότητα ένας σκονισμένος πυλώνας μήκους περίπου 20 ετών φωτός.

Τα γαλαξιακά ή ανοιχτά σμήνη αστέρων είναι σχετικά μικρά. Αυτά τα αστρικά σμήνη γεννήθηκαν κοντά στο επίπεδο του Γαλαξία μας, αλλά ο αριθμός τους συνεχώς μειώνεται καθώς τα μέλη τους σκορπίζονται μέσα στο γαλαξία από τις βαρυτικές αλληλεπιδράσεις.

Εικόνες από δύο διαφορετικές κάμερες, μια ψηφιακή SLR και μια αστρονομική κάμερα CCD, συνδυάστηκαν σε αυτό το όμορφο αστρικό τοπίο. Και οι δύο φωτογραφικές μηχανές χρησιμοποίησαν το ίδιο τηλεσκόπιο στο Winter Star Party στο Florida Keys, δημιουργώντας αυτό το πορτρέτο του Νεφελώματος του Γλάρου.