Κατηγορία: Διάστημα

Το όμορφο νησί M94 βρίσκεται μόλις 15 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, στο βόρειο αστερισμό Κύνες Θηρευτικοί (Canes Venatici). Ένας δημοφιλής στόχος για τους αστρονόμους, ο σπειροειδής γαλαξίας έχει διάμετρο περίπου 30.000 έτη φωτός.

Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα νεφελώματα στον ουρανό, το Νεφέλωμα Κεφαλή του Αλόγου (Horsehead Nebula) στον Ωρίωνα, είναι μέρος ενός μεγάλου και σκοτεινού μοριακού νέφους. Επίσης γνωστό ως Barnard 33, το ασυνήθιστο σχήμα του ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά σε μια φωτογραφική πλάκα στα τέλη του 1800.

Αστέρια μάχονται ενάντια των αερίων και της σκόνης στο Νεφέλωμα της Λιμνοθάλασσας (Lagoon Nebula), αλλά κερδισμένοι είναι οι φωτογράφοι. Επίσης γνωστό ως Μ8, το φωτογενές νεφέλωμα είναι ορατό ακόμη και χωρίς κιάλια προς τον αστερισμό του Τοξότη.

Τι συμβαίνει στο κέντρο του σπειροειδή γαλαξία NGC 1097; Κανείς δεν είναι σίγουρος, αλλά πιθανόν περιλαμβάνει μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα. Ύλη που πέφτει από μια μπάρα άστρων και αερίου κατά μήκος του κέντρου είναι πιθανόν να θερμαίνεται από μια εξαιρετικά δραστήρια περιοχή που περιβάλλει την κεντρική μαύρη τρύπα.

Όταν τα αστέρια σχηματίζονται, βασιλεύει πανδαιμόνιο. Μια κλασσική περίπτωση είναι η περιοχή σχηματισμού άστρων NGC 6559.

Πως μοιάζει ένα αστέρι καθώς διαμορφώνεται; Το πρωτότυπο παράδειγμα είναι ο μεταβλητός αστέρας T Ταύρου, ορατό ως φωτεινό πορτοκαλί αστέρι κοντά στο κέντρο της εικόνας.

“Διπλοδαύλι, ορμή και ζάλη. Βράζε, κόχλαζε, τσουκάλι”. (Double, double toil and trouble; Fire burn, and cauldron bubble.) — ίσως ο Μάκβεθ έπρεπε να είχε συμβουλευθεί το Νεφέλωμα Κεφάλι της Μάγισσας. Αυτό το υπαινικτικό διαμορφωμένο νεφέλωμα αντανάκλασης στην κάτω αριστερή άκρη συνδέεται με το φωτεινό αστέρι Rigel, στα δεξιά, στον αστερισμό του Ωρίωνα.