Κατηγορία: Διάστημα

Το επεκτατικό σύννεφο των συντριμμιών από την έκρηξη ενός άστρου μεγάλης μάζας αποτυπώνεται σε αυτή τη σύνθετη φωτογραφία πολλαπλών μήκους κύματος, συνδυάζοντας οπτικές εικόνες και ακτίνων X από τα τηλεσκόπια Hubble και Chandra.

Τα φωτεινά σμήνη και νεφελώματα του νυχτερινού ουρανού πλανήτη Γη συχνά παίρνουν ονόματα από λουλούδια ή έντομα, και το NGC 6302 δεν αποτελεί εξαίρεση.

Τι απομένει αφού συγκρουσθούν αστέρια μεταξύ τους; Για να απαντήσουν στο ερώτημα αυτό, οι αστρονόμοι έχουν μελετήσει το κέντρο της πιο μαζική σφαίρας άστρων στον Γαλαξία μας. Στο κέντρο του σφαιρικού σμήνους Ωμέγα Κενταύρου, τα αστέρια είναι συσκευασμένα 10.000 φορές πιο πυκνά από την περιοχή του Ήλιου μας.

Το NGC 6888, γνωστό και ως Ημισεληνοειδές Νεφέλωμα (Crescent Nebula), είναι μια κοσμική φούσκα περίπου 25 έτη φωτός, δημιουργημένο από τους ανέμους που φυσάνε από το κεντρικό, μεγάλης μάζας, φωτεινό άστρο. Αυτό το όμορφο πορτρέτο του νεφελώματος είναι από το τηλεσκόπιο Isaac Newton του παρατηρητηρίου Roque de los Muchachos στα Κανάρια Νησιά.

Το Νεφέλωμα Tarantula είναι περισσότερο από 1.000 έτη φωτός σε διάμετρο – μία γιγαντιαία περιοχή σχηματισμού άστρων εντός του γειτονικού μας γαλαξία, το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου (LMC).

Πολύ πέρα από την τοπική ομάδα των γαλαξιών μας βρίσκεται ο NGC 3621, περίπου 22 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Ευρισκόμενος στο νότιο αστερισμό της Ύδρας, οι σπειροειδείς του βραχίονες είναι φορτωμένοι με φωτεινά μικρά σμήνη αστέρων και σκοτεινές λωρίδες σκόνης.